Zo rusteloos
als een op hol geslagen paard
als een op hol geslagen paard
en de klok
die tikt
en tikt maar
door
wat een
afgrijselijk lawaai
ik kijk om me
heen
alles beweegt
alles
vervaagd
Ik staar wazig voor me uit
Ik staar wazig voor me uit
mijn blik
rust op niets
alles in de
omgeving
wordt
geabsorbeerd
geëxtraheerd
mijn geest
implodeert
of alles om
mij heen explodeert
kortom kan ik
in miljoenen woorden vangen
dat ik het
niet weet
dat ik het
nooit geweten heb
dat ik maar
raaskal
over
zogenaamd diepzinnige dingen
zoals het
schrijven van een essay van duizenden woorden
terwijl na de
eerste vierenveertig alles wel gezegd is
Zo vreselijk
rusteloos
en terwijl ik
naar de klok kijk
realiseer ik
me
dat het weer
diezelfde akelige minuut is die me zit te plagen
die zestig
seconden voelen als een eeuwigheid
59 tot 00
-RP
Mooi!
BeantwoordenVerwijderen