Lady Gaga - Judas

Dagdag kamer

Gister ben ik verhuist van "mijn" kamer naar een tent. Er werd regen verwacht.. Heel tactisch in het donker spullen verslepen op de eerste avond dat het gaat regenen.. But then again, plannen is nooit mijn sterkste punt geweest. Ik deel mijn tent met Maya. Omdat we geen goede manier konden vinden om de bedden en kastjes neer te zetten hebben we besloten er een tweepersoonsbed van te maken. Gewoon omdat het kan (en omdat het stiekem veel gezelliger is).

Hieronder wat foto's van de kamer waarin ik sliep. Foto's van de tent volgen mogelijk...

Happy Birthday Ladies

  

Vandaag zijn Lily en Maya jarig, Lily is nu officieel 25, Maya mag nu officieel alcohol drinken in de VS. Niet dat het wat uitmaakt, want ze is Duits. Gisteravond hebben Rachel en ik als gekken staan bakken in de keuken. Ik wilde een Amandel/dadel/kokosnoottaart maken. Maar wegens gebrek aan amandelen en kokosnoot werd het een improvisatietaart. Heel veel boter, nog meer suiker. Ik ben er nog steeds niet over uit of ik het nou lekker vond of niet. Maar de jarige job was tevreden =)
Rachel had een sinaasappelwortel taart gemaakt, maar toen ze rond middennacht de oven deur opendeed zag de taart er verdacht zwart uit. En we weten 99,9% zeker dat deze taart zich niet vrijwillig heeft aangeboden om zwate piet te spelen. Zelf al hij (ervanuitgaande dat deze taart een man was, altijd lastig om te checken) dat wel had gedaan was hij toch zeker meer dan een half jaar te vroeg.
Vanochtend dook Rachel dus opnieuw de keuken in en maakte sinaasappel/wortel cupcakes.

F - All so good

Lekker!
+ wat heeft die vent toch een rotkop
+ maar de geluidjes zijn wel fijn

@ met mijn snuit in de zon!!!

Vooral die laarzen!

Vrijdag was het community work day. Dus iedereen word met grof geweld uit het kantoor gejaagd en moet helpen in de chateau oid. We werden opgedeeld in 4 groepen. De staff campground werd opgezet, de dining tent werd neergezet, er werd collectief wat in het huishouden gedaan en er werd in de modder gespeeld. Ik mocht lekker in de de modder ploeteren. Compost hopen tevoorschijn toveren en dat soort ongein.. Daarvoor had ik een verbazingwekkend sexy outfit aangetrokken. De lichtblauwe laarzen maken het plaatje helemaal af. Katja heeft me wat foto’s gestuurd en die wil ik graag me jullie delen.

MOOI

Ruben Hein - Somebody to love

Avontuurlijke AUW gevoelens

Yay, Hier doen we ook aan weekend! Om 3 uur John vroeg of ik mee ging naar de rivier. Het is hier ongeveer 30 graden. Dus handdoekje pakken en gaan met die banaan. Na een halfuur a driekwartier verbranden in de zon vond John dat het eigenlijk wat te warm was geworden.
Voorstel: ZWEMMEN?
Logische reactie: "Nee, het water is koud."
Feitelijke reactie: "Uhhh.... uh... SURE?!"
Zo sprong ik, met een marineblauw/wit gestreepte BH met rode bandjes en een paarse boxer met grijze olifantjes (Rianne we willen niet weten wat voor ondergoed je draagt/ TE LAAT) de rivier in.. Natuurlijk gleed ik uit over een steen en lag mijn voet open. Het water was nog heeeeeeel erg koud. Maar heldhaftig zwom ik vrolijk verder. Tot we bij een zooitje stenen uitkwamen. Hij klom soepel op de stenen. Ik struikelde, en stuntelde en plantte na enige tijd met een bloedende voet en twee schaafwonden ook mijn kont op de rotsformatie. Na opgedroogd te zijn en een aantal nutteloze conversaties (waarin ik heel intelligent opmerkte dat het geluid van het stromende water me deed denken aan een Pippi Langkous film) gevoerd te hebben besloten we verder te gaan. Struikelt over wat stenen naar de oever. Daar klommen we naar boven en begonnen we met de wandeling terug (we waren aan de verkeerde kant van de rivier) . Brandnetels CHECK, takken met stekels CHECK, schoenen of sandalen? …. Juist. Na ook dat gedeelte van de reis overleefd te hebben mochten we het water weer in. Door modder. Er zijn plezierigere dingen in het leven. Zwem zwem zwem. Klim Klim Klim. Weer terug op de plek waar onze spullen lagen. Ook daar bleken een hele hoop brandnetels te zijn, waar ik zonder twijfel met vol enthousiasme in stapte. De lente is nog maar net begonnen, en ik heb mijn eerste zomerse avontuur alweer gehad. Lekker.

Jethro Tull - Locomotive Breath

Van A naar B

Omdat zondag een uitzonderlijk waardeloze dag was (ik noem een pak yofu die besloot te barstenin mijn tas, dus tas onder de prut), hoopte ik dat maandag beter zou zijn. Helaas. Want maandag was, en bleef gewoon vrolijk maandag. Het is dan ook geen verassing dat ik op het nippertje op tijd was voor mijn trein naar Frankrijk (ik geef vogel de schuld, gewoon omdat het kan). Het eerste gedeelte van de reis ging prima, tot er in Rotterdam een stel Hagenezen instapten die te achterlijk waren om hun eigen veters te strikken, en het dragen van een Prada bril tot het hoogste doel in hun leven hadden benoemd. Prima, niks mis mee. Ze waren verder best aardig, maar om nou te zeggen: mijn favoriete reisgezelschap? Nee. Gelukkig zat er ook een gevalletje “stuk in pak” in de trein. Tres Tres Jammie. Half lang krullerig haar en een mooi pak, met een uitstraling van heb ik jou daar. Je kunt wel begrijpen dat dat de nettowaarde van mijn reis wel enigszins verhoogde.

De trein arriveerde in Parijs en ik mocht met mijn koffer en 3 tassen over Gare du Nord slenteren. Volgens mij was de koffer zwaarder dan ikzelf. En wat lengte betreft ben ik slechts de koffer vermenigvuldigd met factor 1.25. Ook niet ideaal. Ik moest me de Metro naar naar Gare d’Austerlitz. Bij te ticket automaat voor de metro wilde een man mij “helpen”. Met als gevolg dat hij vond dat ik 12 euro voor een …? Kaart moest betalen. Dus ik drukte op ANNUULEER. Toen vond de meneer dat ik ook best een kaart voor 5 personen kon aanschaffen (lijn 5 --> 5 personen LOGISCH!?!!!??!).. Maar helaas voor meneer was ik niet vergeten mijn brein mee te nemen. En was mijn Franse taalbegrip goed genoeg om te begrijpen dat ik opgelicht werd. Toen ik eindelijk zelf zover was om het goede kaartje te kopen, vroeg een Nederlandse man mij of ik nog een kaartje nodig had. Met een gratis kaartje op zak ging ik verder naar de metro. Lijn 5 richting Place d’Italie.

Het laatste stukje reis ging voor mijn gevoel vrij snel. Waarschijnlijk omdat ik 3 uur heb liggen slapen. Eenmaal in Limoges aangekomen mocht ik wachten. In de zon. (wat vervelend). Na 20 minuten begon ik me af te vragen of ze me vergeten waren. Net op het moment dat ik na lang proberen eindelijk iemand aan de telefoon had (een telefoon opnemen is best lastig) werd er getoeterd en riep iemand heel hard mijn naam. Gelukkig.! Gered!

Om half 6 reden we het terrein van Dechen Choling op. Het was een feestdag, en we kregen een feestmaal. Bestaande uit kaas (hele jonge smaakloze kaas, maar kaas desalniettemin). Cake, aardappeltjes, chocola, broccoli, champignonragout, wafelrolletjes, speciale Tibetaanse cake gemaakt van deeg, boter, heel veel sterke drank en zoveel suiker dat je je ernstig begint af te vragen of je niet op zand zit te kouwen. Daarnaast werd er nog rode wijn of sake geserveerd. Natuurlijk was ik even vergeten dat een combinatie van pijnstillers en alcohol niet ideaal is. Maar, enfin. Ik heb in ieder geval lekker kunnen slapen.

En dan hieronder wat foto's...

Een klein verzoekje

Beste meneer en/of mevrouw vogel,


Het is lente en ik begrijp best dat jullie graag stoute 18+ dingetjes willen doen in de hoop dat er binnenkort een ooievaar een x aantal kuikens af komt leveren..
Maar is het ECHT nodig om op een heidens tijdstip als 07:00 uur in de ochtend al je lokfluit te oefenen?
In kade van “beter een goede buur dan een verre vriend” had ik jullie toch graag de hele 18 uur dat ik bij mon frere logeerde te vriend gehouden..
Natuurlijk begrijp ik ook dat het gedeelte de schuld is van mijn HEMA lamp die mij de winter door heeft geholpen met licht en vogelgeluiden..
Maar toch wil ik jullie verzoeken je in de toekomst wat socialer op te stellen..


Veel dank,


Met vriendelijke groet,
RP.