Het is de stilte
die zo veel zegt
zoveel meer zegt
dan al die woorden
Al die woorden die je niet hebt gezegd
Het is de stilte die zo verraderlijk is
die me overlaat aan de genade
van mijn eigen gedachten
en mijn eigen geest is genadeloos
Het is de stilte die me breekt
me door midden zaagt
die me in een hokje stopt
met een slot erop
blijf zitten
het zijn zoveel seconden
die het tikken van de klok
zo ondragelijk maken
het zijn al die dagen dat ik alleen zat
en wel dacht te weten wat je zeggen zou
het zijn alle woorden die je niet hebt gezegd
die ik zelf heb mogen bedenken
het zijn die woorden
die dat hokje bewaken
en de stilte heeft de sleutel ingeslikt
-RP
Geen opmerkingen:
Een reactie posten