De wonderen zijn de wereld NOG niet uit...

Om eerlijk te zijn weet ik niet zo goed waar ik moet beginnen.
Is het een bekentenis?
Nee, niet echt.
Meer een impulsieve actie
zoals ik die wel vaker heb

Drie jaren heb ik met mijn matras de grond getrotseerd.
Wat nou een bed?
Die heb je toch helemaal niet nodig?

Maarja dan loop je op een dag de kelder in
staat daar iets wits
iets glimments
en het kijkt naar je
het roept je naam
en het zegt SLAAP MET ME

Ik wil dat je lekker op me komt liggen
me voed met je warmte
een hele nacht lang..

Fijn het is al goed..

tja, nu heeft Polly dus een bed xD