Soms heb je van die dagen dat je wilt dat niks mis gaat. Dat zijn dan meestal de dagen dat alles wat mogelijk fout kan gaan, ook flink fout gaat.
Het was mijn plan om naar Bunnik te fietsen om mijn huurcontract te ondertekenen. Op het laatste moment heb ik mijn plannen gewijzigd en als een echte antiheld de bus gepakt.
Ik hoorde de mooie geautomatiseerde stem zeggen: “het volgende station is: Bunnik Station”. Waarop ik compleet content het raam uit heb zitten staren. Mijn gedachten gingen zoiets als: Bunnik station, daar moet ik zijn, ah kijk daar heb je het spoor al. Wat rijden we er in een rare boog omheen. Hey we rijden de snelweg op. O FUCK O FUCK O FUCK FUCK FUCK FUCK FUCK. -Drukt op stop knop-…………… Te laat. Gevolgd door dezelfde geautomatiseerde vrouwen stem: “Het volgende station is: Gemeentehuis”. Bedankt muts! WELK GEMEENTEHUIS?!!!!!!
Domme fout, ik was er vanuit gegaan dat Bunnik een metropool was waar werkelijk iedereen uit zou stappen, in werkelijkheid is Bunnik een nietszeggend gat waar mensen niet doode gevonden willen worden. Foutje, bedankt.
Ik stond op en ben naar de buschauffeur gelopen. De beste man was zo vriendelijk me erop te wijzen dat ik gewoon de straat over kon steken en vervolgens de bus terug kon nemen. Die bus stopte alleen niet bij het station. Dus vroeg ik buschauffeur nummer 2 om raad. Hij zei me nadrukkelijk dat ik na het uitstappen LINKS af moest slaan. LINKSS!! Ja meneer, ik ben dan wel een vrouw maar ik ben niet achterlijk. Ik weet best dat links niet rechts is. Dit is het stuk van het verhaal waar even niks fout ging.
Ik schaamde me dood omdat ik alweer te laat was, alweer de weg kwijt was en alweer…. Nouja een typische RP actie vlekkeloos heb uitgevoerd (talent noemt men dat). Gelukkig belde op dat moment mijn nieuwe huisgenoot die ook een contract moest ondertekenen. Ze had de trein gemist en is een kwartier later. Prima. Ik ging geduldig in het zonnetje zitten wachten.
Terwijl ik zat te wachten op de trein kwam er een Franse bagpacker op me afgelopen. Zijn bankkaart werd niet geaccepteerd door de NS-ticketmachine, of ik geld met hem kon wisselen? Nee ik had geen 5 euro aan kleingeld. Wel had ik 3 euro. Hij gaf me zijn briefje van 5. Ik pinde zijn kaartje van 2 en gaf hem 3 contant. Hij was zelfs zo blij dat hij een witte vlinder voor me georigamid (kun je van origami een werkwoord maken?) heeft. Ik heb nog een paar minuten met een irritante grijns op mijn gezicht gezeten totdat de trein arriveerde. Vervolgens ben ik blij mijn huurcontract gaan ondertekenen. Allemaal mooi en wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten