All the lonely people
Where do they all come from?
All the lonely people
Where do they all belong?
Klinkt het bekend? Dit is het refrein van Eleanor Rigby van de Beatles. In het Dagblad van het Noorden stond vanochtend een artikel over de Elenoar Rigby generatie. Als onvervalste Hippiefanaat was ik meteen geïnteresseerd. Toch bleek het onderwerp iets te verschillen van mijn verwachtingen. All the lonely people. Uit een onderzoek van “The Mental Health Foundation” blijkt dat 60% van de jongeren tussen de 18 en 24 zich vaak eenzaam te voelen. Al die technologische vooruitgang en de daarbij horende sociale netwerken hebben ons gevoerd naar een gesprek van dit niveau:
- Hoi
+ Hallo
- Alles goed?
+ ja met jou?
Klinkt het bekend? Dit is het refrein van Eleanor Rigby van de Beatles. In het Dagblad van het Noorden stond vanochtend een artikel over de Elenoar Rigby generatie. Als onvervalste Hippiefanaat was ik meteen geïnteresseerd. Toch bleek het onderwerp iets te verschillen van mijn verwachtingen. All the lonely people. Uit een onderzoek van “The Mental Health Foundation” blijkt dat 60% van de jongeren tussen de 18 en 24 zich vaak eenzaam te voelen. Al die technologische vooruitgang en de daarbij horende sociale netwerken hebben ons gevoerd naar een gesprek van dit niveau:
- Hoi
+ Hallo
- Alles goed?
+ ja met jou?
- Ja ook
+ Mooi
- Nog wat gedaan?
+ nee, jij?
- ook niet
+ ik ga weer
= ok,
+ doei
- Ciao
Nou mensen, daar mogen we trots op zijn. Net zoals de 500 vrienden in je Facebook lijst.
Natuurlijk hebben we ook nog telefoons tegenwoordig, smartphones. Hoewel de meeste mensen die ik ken absoluut onafscheidelijk zijn van hun telefoon, en er elke seconden mee what’s appen/pingen/facebooken/twitteren etc schijnen te complete vergeten te zijn dat je er ook mee kunt bellen. Wat jammer is, want ik vind bellen best gezellig.
+ nee, jij?
- ook niet
+ ik ga weer
= ok,
+ doei
- Ciao
Nou mensen, daar mogen we trots op zijn. Net zoals de 500 vrienden in je Facebook lijst.
Natuurlijk hebben we ook nog telefoons tegenwoordig, smartphones. Hoewel de meeste mensen die ik ken absoluut onafscheidelijk zijn van hun telefoon, en er elke seconden mee what’s appen/pingen/facebooken/twitteren etc schijnen te complete vergeten te zijn dat je er ook mee kunt bellen. Wat jammer is, want ik vind bellen best gezellig.
Als ik met een vriend afspreek (lees VRIEND niet Facebookcontact) is het dan echt zo vreemd dat ik die persoon een hele dikke knuffel wil geven. Dat ik met dat persoon wil lachen en huilen en huilen van het lachen en lachen om het huilen. Waarmee ik een moment wil delen. Je mag me voor gek verklaren, maar ik heb het vermoeden dat ik niet de enige op de wereld ben die verlangt naar een connectie, naar vriendschap. Als je de kans krijgt, kijk je vrienden dan eens aan. Recht in de ogen. Deze persoon is jouw vriend(in), En hij of zij is absoluut geweldig met al zijn of haar goede en (ja sorry) slechte kanten. Met dit persoon kun je alles delen. Of veel. Een biertje in de bar, een filmpje en een traan omdat je net gedumpt bent. Waarom moet je op je computer verder zoeken naar zoveel mogelijk vrienden. Ze zitten of staan voor je. Ze zijn hier.
Om het nog even af te leren:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten