Van het ene drukke programma doken we rechtsstreeks in het volgende. En voor de verandering gaan we straks aan een stuk door naar druk programma nummer drie. En dat is te merken. Halverwege het huidige programma begonnen er verhalen de ronde te doen van zieke leraren, kuchende deelnemers en ook de staff blijft niet ziektevrij. Ik begon drie dagen geleden stemmig te kuchen en momenteel loop ik met een kruik rond, leef ik op mijn zelfgemaakte tijmsiroop en lig ik de hele dag in bed. Want ik wil natuurlijk niet buiten de boot vallen nu heel Dechen Choling collectief ziek is.
Hoewel ik gister nog vastberaden was te gaan werken werd mij toegang tot de keuken verboden. Ga in je bed liggen zeiden ze. Wees lief tegen jezelf. Je hoeft jezelf niet te bewijzen. Niet tegenover ons, en niet tegenover jezelf. Verdomde Hippies. Waarom moeten ze zo nodig aardig en zorgzaam zijn? En waarom hebben ze gelijk? Kunnen ze niet gewoon te egocentrisch zijn om op te letten wat er met de rest gebeurt zoals in de "gewone" wereld? -zeur, zeur, zeur-
Hoe dan ook, voordat hier iemand het kantoor komt binnen gestormen met de boodschap dat ik terug naar bed moet.
Dus, tot snel lieve mensen!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten